1. KOŚCIÓŁ PARAFIALNY św Leonarda Opata, zbudowany w latach 1905-1909. Projekt znanego architekta Józefa Piusa Dziekańskiego twórcy planów 81 kościołów (!).
Najstarsze wzmianki o drewnianej kaplicy pochodzą z 1493 r. W roku 1657 niszczą ją Szwedzi w czasie „potopu”. W 1760 r. powstał drewniany kościół z fundacji starosty liwskiego Józefa Karczewskiego, przeniesiony w 1918 r. do Kątów. Neogotycki kościół, ufundowany przez dziedzica Trzebuczy, Stanisława Brogowicza, jest udanym wcieleniem stylu uznanego w XIX w. za narodowy, w odróżnieniu od rosyjskiego bizantynizmu.
Z dawnego wyposażenia zachowały się dwa ołtarze z XVIII w. i chrzcielnica marmurowa Z 1646 roku z herbem Korwin. Reszta wystroju z pocz. XX w. W bocznej nawie: spis wszystkich proboszczów liwskich od początku istnienia parafii. Widnieje na niej nazwisko biskupa Jana Pawła Woronicza, proboszcza Liwa w latach 1784 —91, późniejszego prymasa Królestwa Polskiego.
W latach dwudziestych XX w. kościół został obsadzony rzadkimi gatunkami drzew przez zasłużonego proboszcza liwskiego, ks. Karola Leszczyńskiego, autora sentencji w duchu ekologii chrześcijańskiej umieszczonych na metalowych tabliczkach przy każdym drzewie.

2. FIGURA MATKI BOSKIEJ Z DZIECIĄTKIEM, wzorowana na tzw. Pięknych Madonnach gotyckich, ustawiona

w latach 20. XX w. na pamiątkę cudownego ocalenia jej fundatora — ks. Karola Leszczyńskiego- przy wybuchu pocisku artyleryjskiego w czasie I wojny światowej.

3. KAPLICZKA Św. MARKA postawiona w 1838 r. na miejscu kościoła i szpitala św. Ducha z 1535 r. spalonego przez Szwedów w 1657 r., usytuowana nad rzeczką Miedzanką, rozgraniczającą niegdyś dwa miasta: Liw Stary i Liw Nowy (utrata praw miejskich w 1869 r.).

4 FIGURA ŚW. JANA NEPOMUCENA patrona podróżnych, ufundowana w 1901 r. przez małżeństwo Grudzińskich.

5 KRZYŻ przeniesiony z piaskowego wzgórza zwanego Podfigury – dawnego cmentarza istniejącego już w XVII w. Wg relacji miejscowych grzebano tam zmarłych na choroby zakaźne, w tym żołnierzy napoleońskich powracających z wyprawy na Moskwę w 1812 r. POMNIK na grobie 11 żołnierzy 20. pułku liniowego piechoty Królestwa Polskiego poległych w bojacho przeprawę na Liwskich Mostach w dniach 9-15 IV 1831 r. w czasie powstania listopadowego.

6. KRZYŻ CHOLERYCZNY (KARAWAKA) – dwudziestowieczna replika wcześniejszego krzyża postawionego w czasie epidemii. Według tradycji sięgającej XVI wieku i Soboru Trydenckiego, podwójny krzyż, wzorowany na cudownym krzyżu z hiszpańskiego miasta Caravaca, był skutecznym remedium na wszelkie choroby zakaźne.

7. KRZYŻ PAMIĄTKOWY na miejscu kościoła parafialnego Liwa Starego pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela spalonego w 1700 r. Najstarsze wzmianki o parafii pochodzą z 1408 r. a ostatnia istniejąca w tym miejscu świątynia drewniana zbudowana została w latach 1619 — 29. Przy krzyżu ustawiono dwie zabytkowe kropielnice z granitu ( z XV w.?).

8. DAWNY RYNEK MIEJSKI położony przy trakcie z Warszawy do Wilna. Na rynku handlowano, ale wykonywano także egzekucje, ponieważ Liw miał prawo miecza (sędziowie mogli wydawać wyroki śmierci) i utrzymywał kata miejskiego, którego jednak niechętnie użyczał innym miastom; jak czytamy w dawnej korespondencji: Kata nie damy, bo trzymarny go dla wygody naszych mieszkańców!

ZESPÓŁ ZAMKOWY Z XV-XVIII W.

Muzeum Zbrojownia na Zamku w Liwie jest samorządową instytucją kultury której organizatorem jest Samorząd Województwa Mazowieckiego