Szabla model 1822 powstała we Francji. Jej konstrukcja była wypadkową wcześniejszych modeli – szabli wzoru AN XI i AN XIII. Jej bezpośrednim poprzednikiem był model 1816.

Szablę z 1822 r. użytkownicy rychło uznali za broń znakomitą. W rozmaitych wariantach i odmianach używana była na placach boju przez ponad sto lat w armiach niemal całego świata. Jak zgodnie pisano w opracowaniach i publikacjach fachowych – 1822 zrobiła „oszałamiającą karierę”. Do dzisiaj funkcjonuje we Francji jako broń reprezentacyjna Gwardii Republikańskiej i elewów Szkoły Wojskowej Saint Cyr.

Bodaj najważniejszy epizod bojowego żywota szabli m. 1822 (poza Francją) jest związany z Polską. Szabla była używana już w Powstaniu Styczniowym. W latach 1919-1921 Polska Wojskowa Misja Zakupów nabyła od Francji znaczne ilości owej broni, rozdzielono ją do wielu jednostek kawaleryjskich. Tam szabla przeszła ostatnią w swej historii ważną zmianę konstrukcyjną – usunięto z jej rękojeści obłęki boczne. Walczono nią w wojnie polsko-bolszewickiej, potem używano jej jako broni ćwiczebnej. Po raz ostatni polscy kawalerzyści chwycili szablę 1822 w dłoń podczas wojny obronnej w 1939 r.

Muzeum Zbrojownia na Zamku w Liwie postanowiło uczcić okrągłą rocznicę powstania zasłużonej dla Polski szabli okolicznościową wystawą. Udało się zgromadzić łącznie kilkadziesiąt egzemplarzy tej broni z placówek muzealnych i od kolekcjonerów prywatnych. Ekspozycję uzupełnia zestaw pocztówek oraz czasopisma wojskowe z okresu międzywojennego.

W roku produkcji szabli – 1822 – ukazały się drukiem „Ballady i romanse” Adama Mickiewicza. Ich wileńskie wydanie jest uważane za początek polskiego romantyzmu. A że szabla 1822 jest w pewnym sensie bronią „romantyczną”, powstałą i używaną w epoce „Ballad i romansów” postanowiliśmy naszą wystawę rycin pt. „Pejzaż romantyczny” (wernisaż już w listopadzie) umieścić w tej samej sali, w bezpośrednim sąsiedztwie francuskiej szabli.

Wernisaż wystawy odbył się 28 października 2022 r.